443 : امام صادق عليه السلام فرمود : « اگر بيمار مؤمنى كه حقّ ابى عبد اللّه عليه السلام و حرمت و ولايت او را مىشناسد ، از تربت قبرش به اندازه‌ى سر ميل بردارد ، همان براى او دوا و درمان مىباشد . » « 1 » 444 : ابو حمزهء ثمالى گفت : من در مكّه بودم . . . به امام صادق عليه السلام عرض كردم : « فدايت شوم ! مىبينم كه اصحاب‌مان تربت طاهر حسينى عليه السلام را بر مىدارند . آيا اينكه مىگويند در اين تربت شفا هست ، درست مىباشد ؟ » ايشان فرمود : مردم استشفا مىجويند به تربتى كه از قبر تا سر ، چهار ميل است و شفا در آن است ، هم‌چنين تربت قبر جدّم رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم و هم‌چنين تربت قبر حسن و سجّاد و باقر عليه السلام . پس از اين قبور ، تربت بردار كه شفاى تمام بيمارىهاست و سپرى مىباشد در مقابل چيزهايى كه از آنها مىترسى و هيچ‌چيزى جز دعا در درمان كردن ، معادل آنها نيست . و اگر گاهى اوقات تأثيرى ندارند ، به اين خاطر است كه چيزى با آنها مخلوط مىشود ، يا يقين بيمار نسبت به آنها كم است ، ولى كسانى كه يقين به شفاى آنها دارند ، هرگاه از آنها استفاده كرده‌اند ، به خواست خدا شفا يافته اند و اينها ، آن مردم را از داروهاى ديگر بىنياز نموده‌اند . همچنين شياطين و جن‌هايى از كفّار هستند كه به آنها دست مىكشند و به اين ترتيب آنها را فاسد مىكنند و چيزهاى ديگرى اين‌ها را مىبويند و به وسيلهء استشمام . اثر آن را مىبرند . شياطين و جن‌هاى كفّار نسبت به انسان‌ها حسد مىورزند و به آنها دست مىكشند و بوى آن‌ها را از بين مىبرند و هر تربتى كه از حائر حسينى خارج شود ، عدّه‌اى از شياطين و جن‌ها كه تعدادشان قابل شمارش نيست ، آماده‌اند براى اينكه تربت را اگرچه در دست صاحبش باشد ، مسح كنند و اثرش را از بين ببرند و اين - كه اين شياطين و جن‌ها بيرون حائر هستند و نمىتوانند داخل حائر بيايند ، به خاطر فرشتگانى است كه در حائر هستند . اگر تربتى سالم و از

--> ( 1 ) . كامل الزيارات ، ص 275 .